تلنگر

شاید بزرگترین هدف و آرزوی بشریت رسیدن به آرامش باشد و به جرات می توان گفت که این کلمه و مکمل آن یعنی آسایش تمامی نوآوری های آدمی را تحت شعاع خود قرار می دهد .

همه ما لحظاتی را در زندگی داریم که احساس میکنیم راحت نیستیم . نشیمن گاه ما خار ، دیوارهای اتاق تبدیل به میله های قفس می شوند و با هجوم خود قدرت نفس کشیدن را از ما می گیرند و . . .

کجا !؟

تا به حال به این نکته فکر کردید که کجا و چه کاری، آرامش روح و روان شما را به همراه دارد . شاید بعضی پیاده روی در یک غروب پاییزی را دوست داشته باشند ودیگری راه رفتن در زیر باران  .

از خودم شروع میکنم . من دوست دارم تنها و در دل سیاه شب برم آخر دنیا .( میدانی آخر دنیا کجاست ؟) سکوتش را دوست دارم . احساس امنیت میکنم . آنجا که تهی از هیاهوی های روزانه است  و از بوی تعفن لجنزاری که آدمی برای خود درست کرده خبری  " نیست که نیست " زمان ایستاده است و سقف آسمان بلند .

در آن لحظه شما دوست دارید کجا باشید ؟